Wanneer ziekte, behandeling of kwetsbaarheid het eten bemoeilijkt, kan voeding snel evolueren van dagelijkse routine naar klinische uitdaging. In deze lezing wordt ingezoomd op ondervoeding en cachexie als onderschatte maar bepalende factoren voor herstel, functionaliteit en levenskwaliteit. Vanuit recente wetenschappelijke inzichten wordt de rol van gerichte voedingsinterventies besproken, met bijzondere aandacht voor eiwitvoorziening en de eiwittransitie in de zorgpraktijk. Daarnaast komt het darmmicrobioom aanbod als sleutelspeler in metabolisme en therapierespons. Tot slot worden actuele voedingstrends kritisch geduid: welke innovaties bieden echte meerwaarde, en waar schuilt het risico? De lezing combineert evidence-based kennis met praktische vertaalslagen naar de klinische praktijk, met één centrale vraag: hoe maken we voeding opnieuw ondersteunend, haalbaar en betekenisvol wanneer eten niet vanzelfsprekend is?